|
There are no translations available.
|
K.V.V. speld - Het Korps Vrouwelijke Vrijwilligers (1938-1940)
|
 |
|
Deze speld is pas geleden in een kringloopwinkel opgedoken. Een goede kennis heeft hem voor ons veilig gesteld en het is een leuk item met betrekking tot de mobilisatieperiode en dan specifiek m.b.t. de rol van de vrouwen in die tijd.
|
 |
"Tijdens de grote werkeloosheid in 1936 maakte prof. Romme, lid van de Tweede Kamer voor de Roomsch Katholieke Staats Partij en minister van Sociale zaken in het vierde Kabinet Colijn, een wet aanhangig, waarin het werken van de getrouwde vrouw verboden werd. Want zo zei hij: "De vrouwen werken toch maar alleen om luxe goederen te kopen." Deze motivatie werd hem niet in dank afgenomen en stuitte op fel verzet bij een aantal vrouwen, waaronder ene mevr. Jane de Iongh. Zij organiseerde met nog een twintigtal buitenshuis werkende vrouwen een bijeenkomst in het Amsterdamse Concertgebouw, dat een groot succes werd. Uit een opinieonderzoek bleek dat 98% van de werkende vrouwen dit deed uit bittere noodzaak. De resultaten werden gepubliceerd en onder druk van pers en publieke opinie werd de wet ingetrokken. Toen in 1938 de oorlogsdreiging steeds groter werd, begon de overheid voorbereidingen te treffen voor de oprichting van een Luchtbeschermingsdienst. Hiervoor werden via de schrijvende pers vrijwilligers gevraagd en onder in de advertentie stond met heel kleine lettertjes ’Vrouwen ook welkom’. Dit was opnieuw een ergernis voor mevr. De Iongh. Met drie vriendinnen uit een werkcomité van de Liberale Partij, dat de rechten van de vrouw bestudeerde, stapte zij naar de directeur van de Luchtbeschermingsdienst in oprichting en deed hem de suggestie aan de hand de zaak maar helemaal aan vrouwen over te laten. Dan kon hij op zeer korte termijn verzekerd zijn van de hulp van minstens 2000 vrouwen. Dit was de aanzet tot de oprichting van een grote hulporganisatie in datzelfde jaar. Solidariteit met de gemobiliseerde mannen en participatie in de nog zwaar door mannen gedomineerde maatschappij waren sleutelwoorden bij die oprichting.
|
|
De leiding lag in handen van acht vrouwen. De naam werd ‘Korps Vrouwelijke Vrijwilligers’. Ook een uniform hoorde daarbij. Er werden afspraken gemaakt met de overheid over de hulpverlening. Daarna werd er een oproep gedaan aan de Amsterdamse vrouwen om naar het Amstel Hotel te komen voor informatie over deze vrouwenhulporganisatie. Er kwamen er honderden en na een bezielde rede van mevr. De Iongh, meldden zij zich massaal aan. Geld was er niet, maar na een oproep van mevr. De Iongh werden de beurzen omgekeerd. Vanaf dat moment ging alles heel snel. Zij konden een pand huren aan de Herengracht, het Helderinghuis, waarvan de huur een gulden per jaar bedroeg. Samen met mevr. Van Balluseck trok zij het land in, waarna in 12 grote steden afdelingen werden opgericht. Er werden ook EHBO-cursussen gegeven. Vrouwen werden opgeleid tot vrachtwagenchauffeur en vele, vele sokken en bivakmutsen werden gebreid voor de gemobiliseerde soldaten. In de eerste oorlogsjaren is er enorm veel werk verzet, zoals direct na het bombardement op Rotterdam.. Helaas moesten op last van de Duitse bezetter de hulpdiensten worden opgeheven, maar het werk ging ondergronds door. Engelse piloten werden geholpen aan onderduikadressen, vluchtelingen werden opgevangen en ondergebracht.Een van de nieuwe medewerksters in Arnhem was mevr. dr. Marga Klompé.
|
|
Aan het einde van de oorlog waren er 2000 afdelingen. In die tijd werd besloten de naam te veranderen in ‘Unie van Vrouwelijke Vrijwilligers’. Tevens werden de uniformen afgeschaft. De vrijwilligsters zetten zich vervolgens in bij de wederopbouw van ons land en de opvang van gerepatrieerden.
In 1946 werd H.K.H. Prinses Juliana bereid gevonden de functie van ’Erepresidente der U.V.V.’ op zich te nemen. In datzelfde jaar schreef mevr. A.L. de Blieck-Nist het U.V.V.-lied op de melodie van ‘O, schitterende kleuren van Nederlands vlag’.
Het tweede couplet beschrijft duidelijk de taak van de U.V.V.:
Wij helpen en dienen en staan steeds paraat,
nooit klopt men tevergeefs bij ons aan.
Gij vraagt en wij helpen met raad en met daad,
zodra een beroep wordt gedaan.
Wij werken voor volk en voor land,
Wij kennen in d’arbeid geen rang en geen stand.
Zo zij het, zo lang d’UVV zal bestaan.
Zo lang d’UVV zal bestaan.
|
|
In 1977 werd gekozen voor een nieuwe naam: ‘Unie Van Vrijwilligers’. Sindsdien zijn ook mannen actief binnen de U.V.V. In dat jaar werd ook de oorspronkelijke doelstelling opnieuw geformuleerd. Deze luidt nu: "Het bevorderen en verlenen van maatschappelijke hulp door vrijwilligers, met menselijk contact en continuïteit als voornaamste kenmerken".
Bron: www.leger1939-1940.nl
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
