Aanwinst van de maand
In deze rubriek laten we u een van de meest bijzondere aanwinsten van de afgelopen maand zien.
Het kan een kleine collectie zijn maar ook een klein object.
In alle gevallen is het een mooie aanwinst voor de museumcollectie.
aanwinst juni 2010
|
K.V.V. speld - Het Korps Vrouwelijke Vrijwilligers (1938-1940) |
![]() |
|
Deze speld is pas geleden in een kringloopwinkel opgedoken. Een goede kennis heeft hem voor ons veilig gesteld en het is een leuk item met betrekking tot de mobilisatieperiode en dan specifiek m.b.t. de rol van de vrouwen in die tijd. |
![]() |
| "Tijdens de grote werkeloosheid in 1936 maakte prof. Romme, lid van de Tweede Kamer voor de Roomsch Katholieke Staats Partij en minister van Sociale zaken in het vierde Kabinet Colijn, een wet aanhangig, waarin het werken van de getrouwde vrouw verboden werd. Want zo zei hij: "De vrouwen werken toch maar alleen om luxe goederen te kopen." Deze motivatie werd hem niet in dank afgenomen en stuitte op fel verzet bij een aantal vrouwen, waaronder ene mevr. Jane de Iongh. Zij organiseerde met nog een twintigtal buitenshuis werkende vrouwen een bijeenkomst in het Amsterdamse Concertgebouw, dat een groot succes werd. Uit een opinieonderzoek bleek dat 98% van de werkende vrouwen dit deed uit bittere noodzaak. De resultaten werden gepubliceerd en onder druk van pers en publieke opinie werd de wet ingetrokken. Toen in 1938 de oorlogsdreiging steeds groter werd, begon de overheid voorbereidingen te treffen voor de oprichting van een Luchtbeschermingsdienst. Hiervoor werden via de schrijvende pers vrijwilligers gevraagd en onder in de advertentie stond met heel kleine lettertjes ’Vrouwen ook welkom’. Dit was opnieuw een ergernis voor mevr. De Iongh. Met drie vriendinnen uit een werkcomité van de Liberale Partij, dat de rechten van de vrouw bestudeerde, stapte zij naar de directeur van de Luchtbeschermingsdienst in oprichting en deed hem de suggestie aan de hand de zaak maar helemaal aan vrouwen over te laten. Dan kon hij op zeer korte termijn verzekerd zijn van de hulp van minstens 2000 vrouwen. Dit was de aanzet tot de oprichting van een grote hulporganisatie in datzelfde jaar. Solidariteit met de gemobiliseerde mannen en participatie in de nog zwaar door mannen gedomineerde maatschappij waren sleutelwoorden bij die oprichting. |
|
De leiding lag in handen van acht vrouwen. De naam werd ‘Korps Vrouwelijke Vrijwilligers’. Ook een uniform hoorde daarbij. Er werden afspraken gemaakt met de overheid over de hulpverlening. Daarna werd er een oproep gedaan aan de Amsterdamse vrouwen om naar het Amstel Hotel te komen voor informatie over deze vrouwenhulporganisatie. Er kwamen er honderden en na een bezielde rede van mevr. De Iongh, meldden zij zich massaal aan. Geld was er niet, maar na een oproep van mevr. De Iongh werden de beurzen omgekeerd. Vanaf dat moment ging alles heel snel. Zij konden een pand huren aan de Herengracht, het Helderinghuis, waarvan de huur een gulden per jaar bedroeg. Samen met mevr. Van Balluseck trok zij het land in, waarna in 12 grote steden afdelingen werden opgericht. Er werden ook EHBO-cursussen gegeven. Vrouwen werden opgeleid tot vrachtwagenchauffeur en vele, vele sokken en bivakmutsen werden gebreid voor de gemobiliseerde soldaten. In de eerste oorlogsjaren is er enorm veel werk verzet, zoals direct na het bombardement op Rotterdam.. Helaas moesten op last van de Duitse bezetter de hulpdiensten worden opgeheven, maar het werk ging ondergronds door. Engelse piloten werden geholpen aan onderduikadressen, vluchtelingen werden opgevangen en ondergebracht.Een van de nieuwe medewerksters in Arnhem was mevr. dr. Marga Klompé. |
|
Aan het einde van de oorlog waren er 2000 afdelingen. In die tijd werd besloten de naam te veranderen in ‘Unie van Vrouwelijke Vrijwilligers’. Tevens werden de uniformen afgeschaft. De vrijwilligsters zetten zich vervolgens in bij de wederopbouw van ons land en de opvang van gerepatrieerden. Het tweede couplet beschrijft duidelijk de taak van de U.V.V.:
Wij helpen en dienen en staan steeds paraat, |
|
In 1977 werd gekozen voor een nieuwe naam: ‘Unie Van Vrijwilligers’. Sindsdien zijn ook mannen actief binnen de U.V.V. In dat jaar werd ook de oorspronkelijke doelstelling opnieuw geformuleerd. Deze luidt nu: "Het bevorderen en verlenen van maatschappelijke hulp door vrijwilligers, met menselijk contact en continuïteit als voornaamste kenmerken".
Bron: www.leger1939-1940.nl
|
aanwinst mei 2010
|
Kleine verzameling van oorlogssouvenirs van verzetsman J. Schoonhoven. Afgelopen maand hebben we een bijzonder leuke verzameling gekregen. Het is een variatie aan materiaal van distributie documenten, pamfletten, NSB spullen, mouwbanden van de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten, spotprent materiaal van de voedsel droppingen en een Canadese sigaretten verpakking. Het materiaal is in en direct na de oorlog bijeen gebracht door de heer J. Schoonhoven uit Delft en is nu door zijn dochter aan ons overgedragen. |
|
Sportembleem van de NSB met drukkertjes aan de achterkant en een setje sluitzegels om brieven mee te versieren en een soort meerwaarde mee te geven. |
|
|
|
Diverse documenten en een persoonsbewijs van mevr. Schoonhoven. |
|
|
|
Zoals bij de meeste mensen zijn de distributie paperassen ook bewaard gebleven. |
|
|
|
Legitimatiemateriaal door de heer J. Schoonhoven in de oorlog gebruikt. |
|
|
|
Stuk van een Zweedse boterwikkel van 7 maart 1945 en een originele foto van de voedsel droppingen in het westen van het land. |
|
|
|
Canadese sigarettenverpakking met een leuke herinneringstekst er op: “19 mei 1945 Jan wacht bij kruithuis 1 pak sigaretten gehad van Canadees.” |
|
|
|
|
|
De mouwbanden van de N.B.S. Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten. CD mouwband, het zijn oorspronkelijk mouwbanden van de Engelse Civil Defence (Burgerbescherming) en in Nederland als legitimatie armband uitgegeven voor verzetsmensen die een wapen mochten dragen. ze werden vaak in conbinatie gedragen met een Öranje"mouwband Mouwband gedragen door Militaire Politie bij allerlei ondersteunende diensten. De O.D. (ordedienst) had het idee dat zij als enige in nederland de orde zouden gaan handhaven.Daarvoor hadden ze al de oranje ,blanje, blue mouwbanden met OD opdruk laten maken. nadat de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten (N.B.S. of B.S.) werden opgericht door het samengaan van deze O.D en de L.K.P. (Landelijke Knok Ploegen) en de R.V.V. (Raad Voor Verzet) veranderde dit allemaal. Alle georganiseerde verzetsmensen werden geacht een mouwband te dragen met het woord "ORANJE" er op gedrukt of geborduurd. Eventueel met de toevoeging N.B.S. er op. De oude Oranje mouwbanden van de OD werden overgestempeld met NBS en zo opnieuw uitgereikt en toch gebruikt, de letters OD hadden echter geen waarde meer. |
|
Met dank aan Nico van Gijn voor extra informatie m.b.t. de mouwbanden.. |
![]() |
|
Als laatste een Adolf Hitler spotprent. De tekst zegt genoeg.
|
|
|
|
|
aanwinst april 2010
|
Engelse Airborne helm uit Oosterbeek. |
| Tijdens het museumweekend hebben we in het museum een aantal leuke en bijzondere aanwinsten gekregen. Daarvan was de Engelse parahelm toch wel het hoogtepunt. |
![]() |
| Een Eerste model Engelse Parahelm met Fiber-strip (stootrand) en leren kinband. Deze helm is achtergebleven aan de acacialaan 18 in Oosterbeek tijdens de Slag om Arnhem. De man die daar destijds woonde heeft deze helm altijd zo bewaard en samen met een eveneens achtergebleven Engelse schep gisteren aan het museum geschonken. De helm is nog in een erg goede staat en heeft het originele camouflage netje met jute nog op de helm bevestigd zitten. |
![]() |
| De kleur op de rand is een harde groene kleur, deze zat er origineel op. Het netje is er ook nooit afgeweest. |
|
Een top aanwinst!!! |
![]() |
Aanwinst maart 2010
| Zo van de zolder, een onverwachte verassing. |
|
|
| Een geweldige collectie Nederlands materiaal van de meidagen 1940. Het betreft een ransel met 5 mantelriemen, eetketel foedraal met eetketel en dekselhouder, gasmasker type F in tas, Draagriem M.28 (model 1928), "bokkentuig" of Sam Browne van bruin tuigleer, patroonhoudertas no.2, voor pistool M.25 met 2 magazijnen voor 9 mm. patronen en een knopenzakje met enorm veel knopen en nog een aantal dingen van Nederlands Indië. |
| De Nederlandse uitrusting is allemaal CM (centraal Magazijn) en met jaartal van 1937 tot en met 1939 gestempeld. Diverse lederdelen hebben nog een extra stempel van de fabrikant. Enkele uitrustingsstukken zijn gestempeld met een persoonlijke markering 11e RMA (Regiment Motor Artillerie) en dienstnummer. |
|
|
| Verder een heel lot (ca. 15) stafkaarten van voor 1940 uit heel Nederland en een paar kaarten uit Nederlands Indië. |
| Er zaten ook nog een paar Engelse dingen bij die zeer waarschijnlijk uit de Indië periode zijn overgebleven. Het betreft een Engels gasmasker type light en gasdetectie armbanden. |
| Al met al een geweldige aanwinst voor onze collectie. |
Aanwinst Februari 2010
|
Het jaar 2010 is goed begonnen. De heer H. Preuter heeft zijn hele collectie aan ons geschonken. Hij heeft de spullen als jongeman zo’n 25 jaar geleden verzameld. |
|
|
|
|
|
De heer Preuter had een voorliefde voor Canadese spullen en dat is goed te zien. |
| Er zitten erg veel leuke kleine dingen bij die uitstekend in onze collectie van pas komen. Het maakt de collectie weer mooi compleet. |
|
Een mooie Canadese mantel die door zijn oom gedragen is de eerste jaren na de oorlog tijdens het melk venten. Meerdere Engelse veldflessen komen van diezelfde oom, hij gebruikte ze direct na de oorlog om de melk in uit te venten. |
|
|
|
Eén van de 1944 Canadese jasjes zonder emblemen hebben we al kunnen herleiden naar de Canadese 4e divisie en de 10e infanterie brigade genaamd Argyll and Sutherland Highlanders of Canada. We hebben dat na kunnen trekken aan de hand van de naam van de soldaat en zijn dienstnummer aan de binnenkant van het jasje. |
|
|
|
Meerdere uniformdelen zoals, Nederlands buitenmodel uniform, 2 overjassen Engels/Canadees, 2 Canadese battledress jasjes en een broek. Een Duits Afrika geel jasje waar een Luftwaffe adelaar op heeft gezeten. |
|
|
|
Talrijke uitrustingsstukken zoals Duitse, Engelse en Canadese eetblikken/messtins, |
|
|
|
Een aantal nette in goede staat verkerende munitiekisten van zowel Duitse als Engelse makelij. |
|
|
|
Diverse persoonlijke dingen zoals, verband, scheerkwast, capbadge, scheermesjes en een paar naaisetjes die door de soldaten ook wel housewife (huisvrouw) werden genoemd. |
|
|
|
Een zeer interessant item is een prachtige Duitse steelhandgranaat en ook een Engelse bakelieten no. 69 handgranaat. |
|
|
|
|
|
|
|
Een prachtige aftrap voor 2010, dat beloofd nog wat voor de rest van het jaar. |
Aanwinst Januari 2010
| Munitiekoffer voor munitie van het Pantser Afweer Kanon Pak 36. |
| Het kleine lichte pantserafweer kanon werd in 1936 door Rheinmetall ontwikkeld en voor het eerst door Duitse troepen ingezet tijdens de Spaanse Burgeroorlog in 1936. |
![]() |
| Het granaat kaliber van 37 mm. bleek al snel aan de kleine kant. De Duitse troepen klaagden in 1940 dat het kanon niet effectief genoeg was tegen de steeds beter gepantserde Engelse en Franse tanks. Tijdens de inval in Rusland vanaf 1941 bleek de Pak 36 nagenoeg geen uitwerking te hebben tegen de middelzware Russische T 34 tank. Het kreeg destijds zelfs de bijnaam; “ leger deurklopper” . De bemanning van de Russische T 34 tanks zo werd gezegd dachten dat de Duitsers op hun tank klopten. De Pak 36 werd snel daarna vervangen door de 5 cm. Pak 38 die beduidend beter in te zetten was. De Pak 36 werd daarna veel op pantservoertuigen gemonteerd als licht anti tank wapen. In 1943 werd de Stielgranate 41 ontwikkeld en met deze nieuwe pantser doorborende granaat kon zelfs de Pak 36 bijna iedere tank uitschakelen. De bemanning van de Pak 36 moest zich echter binnen 300 meter van het vijandelijke pantservoertuig bevinden om enigszins effectief te zijn. Deze positie was echter niet gewenst aangezien de bemanning dan zeer kwetsbaar was voor de vijandelijke tanks. De Pak 36 werd daardoor het meest ingezet bij de Duitse parachutisten eenheden (Fallschirmjäger). Het compacte kleine kanon was voor deze troepen goed wendbaar en werd bij front gevechten ingezet ter ondersteuning. Het maximum bereik was tot 5000 meter |
|
|
| De munitiekoffer die wij hier laten zien is in een prachtige conditie. Hij is in camouflagekleur gespoten, iets wat in de tweede helft van de oorlog steeds vaker voorkwam. De koffer is echter al in 1938 geproduceerd. |
|
|
| Het bijzondere is dat het interieur nog volledig intact is. Het zgn. granaten rek is nog aanwezig en dat werd er na de oorlog veelal uitgehaald. De koffers werden dan vaak voor opslag of transport van allerlei goederen gebruikt en dan zat het rek in de weg. Die rekken werden dan bijna altijd verwijderd. |
|
|
| Deze koffer is in 1943 nog een keer gecontroleerd en onderhouden, de koffer was bestemd voor de Luftwaffe, getuige de stempel op de deksel. |
|
|
|
|
| Om een beeld te geven van de manier van transport hebben we een 3.7 cm granaat in de koffer gestopt. Deze koffer bevatte 12 stuks van deze pantser doorborende patronen met lichtspoor. |
![]() |
| Een mooie in originele staat verkerende aanwinst. |




































